diğer yarı'm*

Kalabalığın ortasında,

bakışları bana değince hissediyorum;

Savunmasızım…

Sözleriyle soyuyor beni,

örtülerim bir bir düşüyor.

Sessizliği, sözüme dönüşüyor.

Konuştukça kendimi buluyorum,

görünür oluyorum.

Huzur omuzlarımdan süzülüyor.

Ve ben kapanmaya ihtiyaç duymuyorum.

Sözü ayrı, özü ayrı sarmalıyor.

İlk kez korkmuyorum

çıplaklığımdan,

çıplak kalmaktan…

Çünkü gözlerinde kendimi değil,

onu görüyorum.

Ve o da çıplak.

*başlık, neverlandians'a aittir.

Eindhoven | August '25