Burçin Sönmez
            yüksek mimar

I. elleri uzandı kadehime, çekinerek. dudaklarımı öpebilmek için... II. dudaklarımı öpmek için aldığı kadehimi, yavaşça geri bıraktı; gözlerini kaçırarak. halbuki bütün kadehi içseydi çıkmazdı sesim… III. elleri uzandı kadehime, dudaklarımı öpebilmek için. ellerim uzandı kadehime, öptüğü yerden öpebilmek için... Aralık 2025 | Eindhoven

saçlarının lülesine benziyor sigaramın dumanı. yüzümde hissediyorum kıvrımlarını, belli belirsiz... çektikçe içime, başımı döndürüyor; kokun misali. saçların ne zaman aklıma düşse, bir sigara yakıyorum, özlemim biraz hafiflesin diye... ve ben, öyle özledim ki saçlarını, sigaram ağzımdan eksik olmuyor bugünlerde... *fikir neverlandians'a aittir. Ağustos- Aralık 2025 | Eindhoven

--I. uzaksın; mesele mesafenin ne kadar olduğu değil, mesele mesafelere yenilerini eklemek... --II. uzaksın; mesele mesafenin kendisi değil, mesele ikimizin de yürümeye başlamamış olması... eindhoven | november '25

Kalabalığın ortasında, bakışları bana değince hissediyorum; Savunmasızım… Sözleriyle soyuyor beni, örtülerim bir bir düşüyor. Sessizliği, sözüme dönüşüyor. Konuştukça kendimi buluyorum, görünür oluyorum. Huzur omuzlarımdan süzülüyor. Ve ben kapanmaya ihtiyaç duymuyorum. Sözü ayrı, özü ayrı sarmalıyor. İlk kez korkmuyorum çıplaklığımdan, çıplak kalmaktan… Çünkü gözlerinde kendimi değil, onu görüyorum. Ve o da çıplak. *başlık, neverlandians'a aittir. Eindhoven | August '25